ഭർത്താവിനെതിരെ അമ്മ നൽകിയ സാക്ഷിമൊഴി ചോദ്യം ചെയ്യാനാവാത്ത സത്യം; വധശിക്ഷ ജീവിതാവസാനം വരെയുള്ള കഠിനതടവിലേക്ക് ചുരുക്കി സുപ്രീം കോടതി
ആറുവയസ്സുകാരിയായ സ്വന്തം മകളെ ക്രൂരമായി ബലാത്സംഗം ചെയ്ത് കൊലപ്പെടുത്തിയ രണ്ടാനച്ഛനെതിരായ വിധി ശരിവെച്ചു; അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവ്വമായ കേസിലും തിരുത്തലിനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ലെന്ന് ഭരണഘടനാ ബെഞ്ച് തത്വങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ച് മൂന്നംഗ ബെഞ്ച്.
സ്വന്തം ആറുവയസ്സുകാരിയായ മകളെ അതിക്രൂരമായി ലൈംഗിക പീഡനത്തിനിരയാക്കി കഴുത്തുഞെരിച്ചു കൊലപ്പെടുത്തിയ രണ്ടാനച്ഛൻ വാരിസിന്റെ കുറ്റസ്ഥിരീകരണം സുപ്രീം കോടതി പൂർണ്ണമായും ശരിവെച്ചു. മധ്യപ്രദേശിലെ രത്ലാം ജാവോറ സ്വദേശിയായ പ്രതിക്ക് വിചാരണക്കോടതിയും ഇന്ദോർ ഹൈക്കോടതിയും വിധിച്ച വധശിക്ഷ റദ്ദാക്കിയ പരമോന്നത കോടതി, ശിക്ഷ സ്വാഭാവിക ജീവിതാവസാനം വരെയുള്ള (Remainder of Natural Life) കഠിനതടവായി ഇളവ് ചെയ്തു. ഒരു കാരണവശാലും പ്രതിക്ക് ശിക്ഷായിളവ് (No Remission) അനുവദിക്കരുതെന്നും ഉത്തരവിട്ടു.
ഏക ദൃക്സാക്ഷിയായ മാതാവിന്റെ വിശ്വാസ്യത
കേസിലെ ഏക ദൃക്സാക്ഷി കുട്ടിയുടെ മാതാവാണ് (PW-1). അമ്മയുടെ സാക്ഷിമൊഴിയെ പ്രതിഭാഗം സുപ്രീം കോടതിയിൽ അതിനിശിതമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. എന്നാൽ ഇന്ത്യൻ തെളിവു നിയമം (Indian Evidence Act) സെക്ഷൻ 134 അനുസരിച്ച് സാക്ഷികളുടെ എണ്ണമല്ല, അവരുടെ മൊഴിയുടെ ഗുണനിലവാരവും ആധികാരികതയുമാണ് കോടതികൾ കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതെന്ന് ജസ്റ്റിസ് വിക്രം നാഥ് എഴുതിയ വിധിന്യായത്തിൽ അസന്ദിഗ്ദ്ധമായി വ്യക്തമാക്കി.
ഭർത്താവിനെതിരെ സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ കൊലപ്പെടുത്തിയതിന് മൊഴി നൽകാൻ തയ്യാറാകുന്ന ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ ദാമ്പത്യം, സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വം, പാർപ്പിടം എന്നിവയാണ് ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്. സമൂഹത്തിന്റെ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ ഏറ്റുവാങ്ങി സ്വന്തം ഭർത്താവിനെതിരെ സത്യം വിളിച്ചുപറയുന്ന അമ്മയുടെ മൊഴി കളവാണെന്ന് കരുതാൻ വിവേകമുള്ള ഒരു കോടതിക്കും കഴിയില്ലെന്ന് വിധിന്യായത്തിൽ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.
‘കെണിയിലകപ്പെട്ട സാക്ഷി’യും മൗനവും
പീഡനവിവരം മാതാവ് പോലീസിനെയോ വീട്ടുകാരെയോ ഉടൻ അറിയിക്കാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന പ്രതിഭാഗത്തിന്റെ വാദത്തെ കോടതി തള്ളി. നിരന്തര ഗാർഹിക പീഡനവും ഭയവും അനുഭവിച്ച ഒരു സ്ത്രീയുടെ മനഃശാസ്ത്രപരമായ പ്രതികരണത്തെ യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെ വേണം വിലയിരുത്താൻ. പ്രമുഖ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞരായ ഡോ. ലെനോർ വാക്കറുടെ (Dr. Lenore Walker – The Battered Woman) ‘പഠിച്ച നിസ്സഹായാവസ്ഥ’ (Learned Helplessness), ഡോ. ജൂഡിത്ത് ഹെർമാന്റെ (Dr. Judith Herman – Trauma and Recovery) സിദ്ധാന്തങ്ങൾ എന്നിവ കോടതി ഉദ്ധരിച്ചു.
ദേശീയ കുടുംബാരോഗ്യ സർവേ (NFHS-5) പ്രകാരം ഇന്ത്യയിൽ 29.3% വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകൾ പങ്കാളികളിൽ നിന്ന് പീഡനം നേരിടുന്നുണ്ടെന്നും, അതിൽ 75 ശതമാനത്തിലധികം പേരും ഭയവും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും കാരണം വിവരം പുറത്തുപറയാറില്ലെന്നുമുള്ള ഔദ്യോഗിക സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യവും കോടതി അക്കമിട്ടു നിരത്തി. ഇത്തരമൊരു ഗാർഹിക തടവറയിൽ കഴിഞ്ഞ നിരക്ഷരയായ സ്ത്രീയുടെ മൗനത്തെ കുറ്റവാളിക്ക് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ആയുധമാക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന് ബെഞ്ച് വ്യക്തമാക്കി.
ആറുവയസ്സുകാരിയുടെ മരണമൊഴി (Dying Declaration)
പീഡനത്തിനിരയായ രാത്രിയിൽ പെൺകുട്ടി അമ്മയോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ തെളിവുനിയമം സെക്ഷൻ 32(1) പ്രകാരം മരണമൊഴിയായും, സെക്ഷൻ 6 പ്രകാരം റെസ് ജെസ്റ്റെ (Res Gestae) എന്ന നിലയിലും പൂർണ്ണ സ്വീകാര്യമാണെന്ന് സുപ്രീം കോടതി ഉത്തരവിട്ടു. മരണകാരണത്തിലേക്ക് നയിച്ച സംഭവപരമ്പരകളുടെ ഭാഗമായാണ് കുട്ടി വിവരങ്ങൾ അമ്മയോട് വെളിപ്പെടുത്തിയത്. ഈ വെളിപ്പെടുത്തലിന് തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് പ്രതി കുട്ടിയെ കൊലപ്പെടുത്തിയത്.
സെക്ഷൻ 106 ബാധ്യത & ഡി.എൻ.എ തെളിവ്
സ്വന്തം കിടപ്പുമുറിക്കുള്ളിൽ കുഞ്ഞ് ക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ പ്രായപൂർത്തിയായ അന്തേവാസി എന്ന നിലയിൽ പ്രതിക്ക് സംഭവിച്ചതെന്തെന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ സെക്ഷൻ 106 പ്രകാരം പ്രത്യേക ബാധ്യതയുണ്ട് (Trimukh Maroti Kirkan തത്വം). പ്രതി മുന്നോട്ടുവെച്ച കള്ള അലിബി (Alibi) പ്രോസിക്യൂഷൻ ശൃംഖലയിലെ മറ്റൊരു തെളിവായി മാറി.
പോസ്റ്റ്മോർട്ടത്തിന് മുൻപ് കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരം ആചാരപരമായി കഴുകിയതിനാലാണ് യോനിയിലെ സ്രവത്തിൽ പുരുഷ ഡി.എൻ.എ ലഭിക്കാതിരുന്നത്. എന്നാൽ പോസ്റ്റ്മോർട്ടത്തിൽ വ്യക്തമായ രക്തമൊഴുകുന്ന മുറിവ് ലൈംഗികാതിക്രമത്തിന്റെ നിഷേധിക്കാനാവാത്ത തെളിവാണെന്ന് ബെഞ്ച് വിലയിരുത്തി.
ശ്രീഹരൻ തത്വം (Sriharan Middle Path) പ്രയോഗിച്ചു:
പ്രതി ജയിലിൽ അച്ചടക്കത്തോടെ കഴിഞ്ഞതും, 56 വയസ്സുള്ള പ്രതിയുടെ പരിവർത്തന സാധ്യതയെ തള്ളിക്കളയാൻ സർക്കാരിന് സാധിക്കാത്തതും മുൻനിർത്തിയാണ് വധശിക്ഷ ഒഴിവാക്കി സ്വാഭാവിക മരണം വരെയുള്ള ജയിൽവാസം കോടതി നിശ്ചയിച്ചത്.