LAWYERS OF KERALA
NEETHINYAAYA PATHRIKA • DAILY LEGAL EDITION
സ്വന്തം വിഹിതം കൈമാറാൻ പൂർണ്ണ ഉടമസ്ഥതയോ സഹ-ഉടമയുടെ അനുമതിയോ നിർബന്ധമില്ല; നിർണ്ണായക വിധിയുമായി പരമോന്നത കോടതി
ഹിന്ദു ഉത്തരാധികാര നിയമപ്രകാരം ലഭിച്ച അവിഭക്ത സ്വത്തിലെ പകുതി ഓഹരിയിൽ കേവല അവകാശമുണ്ട്; മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതി വിധി തള്ളി സുപ്രീം കോടതി മരഗതത്തിന് പകുതി ഓഹരിയിൽ അവകാശം നൽകി.
ന്യൂഡൽഹി: അവിഭക്ത കൂട്ടുകുടുംബ സ്വത്തല്ലാതെ, വ്യക്തിക്ക് നിയമപരമായി സിദ്ധിച്ച അവിഭക്ത ഭൂമിയിലെ സ്വന്തം ഓഹരി (Undivided Share) മറ്റൊരാൾക്ക് ദാനമായി (Gift Settlement) നൽകുന്നതിന് മറ്റ് സഹ-അവകാശികളുടെയോ ഉടമകളുടെയോ സമ്മതം ആവശ്യമില്ലെന്ന് സുപ്രീം കോടതി വ്യക്തമാക്കി. തമിഴ്നാട് വെല്ലൂർ ജില്ലയിലെ തിരുപ്പത്തൂർ താലൂക്കിൽ മല്ലപ്പള്ളി ഗ്രാമത്തിലുള്ള വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 30 വർഷം പഴക്കമുള്ള കേസിൽ (Maragadham v. Periyaraja and others) വിധി പ്രസ്താവിച്ചു കൊണ്ടാണ് ജസ്റ്റിസ് സഞ്ജയ് കുമാർ, ജസ്റ്റിസ് സഞ്ജീവ് സച്ച്ദേവ എന്നിവരടങ്ങിയ ബെഞ്ച് ഈ നിർണ്ണായക തത്ത്വം വ്യവസ്ഥ ചെയ്തത്.
“ഭാര്യയുടെ മരണശേഷം ഭർത്താവിന് ലഭിച്ച അവിഭക്ത പകുതി ഓഹരി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കേവല സ്വത്താണ് (Absolute Property). അതിൽ കൂട്ടുകുടുംബ അവകാശത്തിന്റെ (Coparcenary) തത്ത്വങ്ങൾ ബാധകമല്ല. അതിനാൽ മകളുടെ അനുമതിയില്ലാതെ തന്നെ അത് കൊച്ചുമകൾക്കോ മറ്റേതൊരു വ്യക്തിക്കോ ദാനം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് നിയമപരമായ അവകാശമുണ്ട്.”
— സുപ്രീം കോടതി വിധിന്യായത്തിൽ നിന്ന്കേസിന്റെ പശ്ചാത്തലവും നിയമപോരാട്ടവും
മല്ലപ്പള്ളി ഗ്രാമത്തിലെ ഭൂമിയുടെ യഥാർത്ഥ ഉടമസ്ഥ മുനിയമ്മളായിരുന്നു. 1949-ൽ പിതാവ് അമ്മക്കാര ഗൗണ്ടറിൽ നിന്നാണ് ഇവർക്ക് ഈ സ്വത്ത് ലഭിച്ചത്. 1956-ലെ ഹിന്ദു ഉത്തരാധികാര നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന ശേഷം മുനിയമ്മൾ മരണപ്പെട്ടു. തുടര്ന്ന് നിയമപ്രകാരം (Section 15(1)(a)) ഇവരുടെ സ്വത്ത് ഭർത്താവായ കുട്ടിയപ്പ ഗൗണ്ടർക്കും മകളായ മുനിയമ്മൾക്കും (പ്രതി 3) തുല്യമായി (1/2 ഓഹരി വീതം) ലഭിച്ചു.
തുടർന്ന് 1990 ഡിസംബർ 13-ന് കുട്ടിയപ്പ ഗൗണ്ടർ (ഒന്നാം പ്രതി) തനിക്ക് ലഭിച്ച സ്വത്ത് മുഴുവനായി കൊച്ചുമകളായ മരഗതത്തിന് (ഹർജിക്കാരി) 871/1990 നമ്പരായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ദാനാധാരം (Gift Settlement Deed) വഴി കൈമാറി. എന്നാൽ 1995-ൽ മകളും കുടുംബവും ചേർന്ന് മരഗതത്തെ ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഒഴിപ്പിച്ചു. ഇതിനെതിരെ മരഗതം 1996-ൽ തിരുപ്പത്തൂർ മുൻസിഫ് കോടതിയിൽ (OS 697/1996) ഹർജി നൽകി.
സ്വത്ത് അവകാശ വഴിത്താര (Property Inheritance Hierarchy)
വിചാരണ കോടതികളിൽ സംഭവിച്ചത്
1996-ൽ ഫയൽ ചെയ്ത കേസിൽ തിരുപ്പത്തൂർ മുൻസിഫ് കോടതി മരഗതത്തിന് അനുകൂലമായി വിധി പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. കുട്ടിയപ്പ ഗൗണ്ടർക്ക് സ്വത്തിൽ പൂർണ്ണ അവകാശമുണ്ടെന്നും അതിനാൽ ദാനാധാരം സാധുവാണെന്നുമായിരുന്നു കണ്ടെത്തൽ. എന്നാൽ ഇതിനെതിരെ മകൾ നൽകിയ അപ്പീലിൽ ഫസ്റ്റ് അപ്പീൽ കോടതിയും (AS 77/2006) തുടർന്ന് മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതിയും (SA 1393/2007) വിധി റദ്ദാക്കി.
മകൾ മുനിയമ്മളിന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ കുട്ടിയപ്പ ഗൗണ്ടർക്ക് സ്വത്ത് മുഴുവനായോ സ്വന്തം ഓഹരി മാത്രമായോ ദാനം ചെയ്യാൻ അവകാശമില്ലെന്നും അതിനാൽ ദാനാധാരം പൂർണ്ണമായി അസാധുവാണെന്നുമായിരുന്നു ഹൈക്കോടതിയുടെ തീരുമാനം. ഇതിനെതിരെയാണ് മരഗതം സുപ്രീം കോടതിയെ സമീപിച്ചത്.
സുപ്രീം കോടതിയുടെ സുപ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾ
- കേവല സ്വത്തും കൂട്ടുകുടുംബ സ്വത്തും: ഭാര്യയുടെ മരണശേഷം ഭർത്താവിന് ലഭിച്ച പകുതി ഓഹരി കൂട്ടുകുടുംബ സ്വത്തല്ല (Coparcenary Property). അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ കേവല സ്വത്താണ്.
- സമ്മതം ആവശ്യമില്ല: കേവല സ്വത്തിന്റെ ഭാഗമായ പകുതി ഓഹരി മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകാൻ സഹ-ഉടമയായ മകളുടെ അനുമതി തേടേണ്ടതില്ല.
- നേരിട്ട് കൈവശാവകാശം ലഭിക്കില്ല: സ്വത്ത് അളന്ന് തിരിച്ച് വിഭജിക്കാത്തതിനാൽ (Partition by metes and bounds) മുഴുവൻ ഭൂമിയുടെയും കൈവശാവകാശം മരഗതത്തിന് നേരിട്ട് ഉന്നയിക്കാനാകില്ല.
- ഭാഗപത്ര ഹർജി നൽകാം: ദാനാധാരം വഴി ലഭിച്ച പകുതി ഓഹരിയിൽ മരഗതത്തിന് നിയമപരമായ അവകാശമുണ്ട് (Declaration of Title). സ്വന്തം ഭാഗം വേർതിരിച്ചു കിട്ടാൻ മരഗതത്തിന് വിഭജന ഹർജി (Partition Suit) നൽകാം.
സുപ്രീം കോടതി അപ്പീൽ ഭാഗികമായി അനുവദിച്ചുകൊണ്ട്, മരഗതത്തിന് പകുതി സ്വത്തിൽ ഉടമസ്ഥാവകാശം സ്ഥിരീകരിച്ചു നൽകി. ഭൂമി അളന്ന് തിരിച്ച് ലഭിക്കുന്നതിനായി സിവില് കോടതിയിൽ ഭാഗപത്ര കേസ് നൽകാൻ കോടതി അനുമതി നൽകുകയും, ഇത്തരം കേസ് ഉണ്ടായാൽ ഉടൻ തന്നെ വിചാരണ പൂർത്തിയാക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഹിന്ദു ഉത്തരാധികാര നിയമം Section 15(1)(a) എന്താണ് പറയുന്നത്?
ഒരു ഹിന്ദു സ്ത്രീ വസിയത്ത് (Will) എഴുതിവെക്കാതെ മരണപ്പെട്ടാൽ, അവരുടെ സ്വത്ത് 1956-ലെ ഹിന്ദു ഉത്തരാധികാര നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 15 പ്രകാരം മക്കൾക്കും ഭർത്താവിനും തുല്യമായി വീതിക്കപ്പെടും. ഈ കേസിൽ മുനിയമ്മളിന്റെ സ്വത്ത് ഭർത്താവ് കുട്ടിയപ്പ ഗൗണ്ടർക്കും മകൾക്കും 1/2 വീതം ലഭ്യമായി.
Order VII Rule 7 CPC യൂടെ പ്രസക്തി
വലിയ ആശ്വാസം (Larger Relief) ആവശ്യപ്പെട്ട് നൽകുന്ന ഹർജിയിൽ ചെറിയ ആശ്വാസം (Smaller Relief) നൽകാൻ കോടതിക്ക് അവകാശമുണ്ടെങ്കിലും (Order VII Rule 7 CPC), തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായ വസ്തുതകൾ ഉള്ള കേസിൽ നേരിട്ട് വിഭജനം നടത്താൻ കഴിയില്ലെന്നും, പ്രത്യേക ഭാഗപത്ര കേസ് തന്നെയാണ് വേണമെന്നും സുപ്രീം കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.